Nie każdy ból oznacza biegową kontuzję. Jak to odróżniać?

zobacz zdjęcia » Jogging bieganie
 źródło: Thinkstock
21-08-2017 | 20:18

Autor: Natalia Pacholczyk

Nie tylko urazy są zmorą biegaczy. Nieraz wystarczy drobna dolegliwość, by popsuć całą zabawę. Czasami jednak w łatwy sposób można poradzić sobie z niektórymi problemami zdrowotnymi.

Czasem podczas biegania możemy zaobserwować u siebie niepokojące objawy. Zwykle nie jest to nic poważnego, jednak eliminacja tych dolegliwości może zwiększyć komfort w trakcie treningu i po nim.

Część z dolegliwości – pokrzywka, duszność, ból głowy czy brzucha, które pojawiają się podczas biegu są na tyle powszechne, że nie można jednoznacznie określić przyczyn takich symptomów. Takie objawy często jednak uprzykrzają trening biegaczowi, a także zniechęcają do regularnego wysiłku. Ból i inne dolegliwości wysiłkowe obniżają wydajność przeprowadzanego treningu. Jak można sobie z nimi poradzić?

Ból głowy i anafilaksja

Dosyć często u biegaczy pojawia się ból głowy, który zwykle diagnozowany jest jako tak zwany ból powysiłkowy. Spowodowany jest on długotrwałym napinaniem mięśni karku i barków, które ograniczają przepływ krwi do mózgu, a co za tym idzie – wywołują ból napięciowy. Osoby zmagające się z tą dolegliwością muszą nauczyć się rozluźniać mięśnie karku podczas biegania – np. potrząsać ramionami i wykonywać ich krążenia. Inną metodą jest rozmasowanie mięśni przed aktywnością fizyczną. Masaż poprawia rozluźnianie i ukrwienie partii mięśniowych nie dopuszczając do niedotleniania mózgu.

Podczas wysiłku fizycznego może pojawić się także anafilaksja indukowana wysiłkiem. Jest to reakcja uczuleniowa na alergen (lekarstwo, pożywienie, włókna, pyłki), która uaktywnia się podczas treningu. Zwykle pojawia się więcej niż jeden objaw, a są to duszność, pokrzywka i swędzenie warg oraz języka. Ze względu na zbyt małą wiedzę medycyny na temat reakcji alergicznych spowodowanych wysiłkiem, konieczna jest szybka wizyta u lekarza i rozpoczęcie leczenia. Takie objawy powinny być też powodem do zaprzestania wysiłku. Zdarzały się przypadki wpadania przetrenowanych osób we wstrząs anafilaktyczny, który w skrajnych sytuacjach prowadzi do śmierci. Lekarz zleca wykonanie testów skórnych aby stwierdzić wywołujący objawy alergen. Warto dlatego przypomnieć sobie dokładną trasę biegu i spożyte przed treningiem posiłki. Anafilaksja indukowana wysiłkiem częściej diagnozowana jest u kobiet w średnim wieku.

Astma i refluks

Nadmierna duszność w trakcie biegu i kaszel bezpośrednio po wysiłku może być wywołana astmą wysiłkową. Spowodowana jest ona odmiennym od niewysiłkowego sposobem oddychania - przez usta. Wdychane wtedy powietrze nie zdąży się ocieplić i zwilgotnieć zanim dotrze do oskrzeli. Suche i zimne powietrze prowokuje skurcz mięśniówki oskrzeli, które wywołują duszności i kaszel mijające zwykle po pół godzinie od biegu. Astma wysiłkowa często pojawia się u osób, które nie przeprowadzają rozgrzewki na dworze – wtedy też płuca i oskrzela nie mają czasu przystosować się do innych niż w domu warunków. Według eksperymentu na Indiana University astmę wysiłkową zmniejsza zażywanie witaminy C.

 

 Niektóre dolegliwości można łatwo wyeliminować i cieszyć się bieganiem na całego!

 

Pieczenie w przełyku związane jest najczęściej z chorobą refluksową, w której treść żołądka cofa się do przełyku. Objawami są pieczenie w gardle, wzdęcia, kolka, ból żołądka i nudności. Często problem ten dotyczy także zdrowych osób, zwłaszcza uprawiających sporty wytrzymałościowe, których organizm reaguje tak na nadmiernie przeciążenie organizmu. Refluks pojawia się w wyniku napinania mięśni brzucha w trakcie biegu, a także na skutek przejedzenia się przed treningiem. Aby uniknąć takich sytuacji, lepiej nie spożywać na dwie godziny przed planowanym biegiem czekolady, owoców cytrusowych, cebuli i mięty oraz kawy i alkoholu. Pasek biodrowy lub tzw. nerka nie może być zapięta zbyt ciasno, aby nie wywoływała nadmiernego ucisku na brzuch.

Niestrawność i kłucie w klatce piersiowej

Ból brzucha zwykle spowodowany jest też niestrawnością pokarmową. Podczas biegu większość krwi dostarczana jest do mięśni, na czym cierpi między innymi układ pokarmowy. Tak spowolnione trawienie może być dodatkowo obciążone przez niektóre produkty spożywcze. Błonnik (surowe warzywa i owoce, nabiał, produkty zbożowe) jest znany z utrzymywania na długi czas uczucia sytości; tłuszcz (smażone mięso, orzechy) z kolei opóźnia proces trawienia, dlatego produkty takie mogą być niestrawione przed treningiem. Aby uniknąć tych problemów, na minimum cztery godziny przed biegiem należy unikać spożywania niekorzystnych dla naszego żołądka dań. Lekkie przekąski można zjeść na godzinę – dwie przed biegiem.

Biegacze długodystansowi są bardziej narażeni na występowanie bólu w klatce piersiowej. Taka dolegliwość spowodowana jest zwykle jego niedotlenieniem, które pojawia się przy długim lub intensywnym wysiłku. Uczucie kłucia w klatce piersiowej jest sygnałem do natychmiastowego zaprzestania biegu – jeśli ból nie ustąpi należy niezwłocznie udać się do lekarza, zwłaszcza jeśli dodatkowo pojawiają się zawroty głowy, duszność, mdłości i intensywne pocenie się. Ból w okolicach serca podczas biegu częściej pojawia się u osób z nadwagą lub otyłością, u palaczy, chorych na cukrzycę, osób z wysokim ciśnieniem oraz chorobami związanymi gospodarką lipidową, a także u biegaczy powyżej 40. roku życia.

Kłucie w klatce może być też wywołane przez śledzionę, która podczas biegu ulega silnym wstrząsom. Innymi przyczynami są też stany zapalne elementów klatki piersiowej, a także naciągnięcia mięśni, stany zwyrodnieniowe stawów kręgosłupa w odcinku szyjnym i piersiowym, choroby przełyku, płuc, jamy brzusznej oraz urazy narządowe. Utrzymujący się ból w okolicy serca nigdy nie może być ignorowany. Zawsze powinien być zgłaszany lekarzowi, który zleca badania w celu diagnostyki przyczyny takiego stanu.

Dolegliwości bólowe częściej pojawiają się u osób, które dopiero rozpoczynają trening, u kobiet (ze względu na częste wahania hormonalne), a także u biegaczy przetrenowanych. Ból przewlekły pojawiający się po treningu powinien zostać skontrolowany przez lekarza, ponieważ może być objawem poważniejszej choroby.